ภูมิปัญญาไทย " ภูมิปัญญาไทยกับสิ่งแวดล้อม "
ในอดีตประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งในด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่สำคัญมีวัฒนธรรม ภูมิปัญญาที่ชาญฉลาดสืบต่อกันมาแต่โบราณ วิถีชีวิตของคนไทยในอดีตล้วนเชื่อมโยงสอดคล้องกับธรรมชาติ ถึงแม้จะดูเหมือนเป็นวิถีที่ผูกพันกับความเชื่อ แต่หากพิจารณาความหมายที่ซ่อนอยู่ก็จะรู้ว่า หาใช่ความเชื่อที่งมงายไร้เหตุผลไม่ ตัวอย่างง่ายๆ คือ ในอดีตคนไทยปลูกต้นไม้ด้วยเหตุผลหลายประการ คือ ปลูกตามความเชื่อ ตามประเพณี ตามประโยชน์ใช้สอย และปลูกเพื่อเป็นยา อาหาร การปลูกตามความเชื่อได้แก่ การปลูกต้นไม้ตามทิศทั้ง 8 ทิศ ด้วยเชื่อว่า " บ้าน มิได้เป็นเพียงที่ซุกหัวนอนเท่านั้น แต่บ้านเป็นศูนย์รวมแห่งความสุข " ดังนั้นบ้านทรงไทยจึงมีบริเวณ มีใต้ถุนสูง มีการถ่ายเทอากาศ เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศของประเทศ คนไทยปลูกต้นไม้ไว้รอบครัวทั้งเพื่อประโยชน์ใช้สอย และเพื่อความเป็นศิริมงคล เช่น ทิศเหนือปลูกต้นส้มป่อยจะทำให้ปลดปล่อยทุกข์โศกโรคภัย ปลูกขนุนจะมีผู้อุดหนุนค้ำจุน ปลูกตะโกทำให้มีความมุมานะ ปลูกส้มซ่าจะทำให้ชื่อเสียงขจรขจายไปทั้งเมือง เป็นต้น แต่ไม่ว่าจะปลูกด้วยเหตุผลอะไร ต้นไม้ทั้งหมดก็คือไม้ที่มีประโยชน์ทั้งสิ้น เป็นทั้งผลไม้ ผักสวนครัว พืชสมุนไพรที่ใช้ ยารักษาโรค อีกทั้งต้นไม้ได้ให้ร่มเงาและความร่มเย็นทำให้บ้านน่าอยู่อาศัยยิ่งนัก