เราคิดอะไร : วิสัยทัศน์โลกาภิวัตน์
เรื่อง : ไพฑูรย์ วงษ์ขจรเลิศเมธา

ในยุคโลกาภิวัตน์นั้น คนยุคใหม่จำเป็นต้องมีสิ่งซึ่งเรียกว่า "วิสัยทัศน์" อันเปรียบเสมือนเข็มทิศที่ช่วยชี้แนะแนวทางให้เราได้รู้ว่า ควรจะมุ่งหน้าไปยังทิศทางใด ที่สามารถสนองตอบตามความต้องการขององค์กรหรือความต้องการของประชาชนได้ดีที่สุด

บทความนี้ได้นำเสนอว่า "การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง" คือวิสัยทัศน์สำคัญที่ทำให้คนเราสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในสังคมยุคโลกาภิวัตน์ โดยได้สรุปเป็นแนวทางในการพัฒนาไว้ 3 ประการคือ
  1. ต้องมีความกล้า กล่าวคือ กล้าต่อการรับฟังในสิ่งที่ไม่ตรงกับความคิดของเรา กล้าพูดในสิ่งที่ถูกต้องอย่างมีศิลปะและมีความจริงใจรวมถึงกล้ากระทำในสิ่งใหม่ๆ ที่สร้างสรรค์
  2. ต้องฝึกฝนให้เป็นคนใฝ่เรียนรู้ตลอดชีวิต ทั้งทางด้านวิชาความรู้และทักษะ โดยเฉพาะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อเป็นการฝึกสมองให้คุ้นชินกับการเรียนรู้และเป็นการพัฒนาความคิด ที่สำคัญคือเพื่อเป็นการพัฒนาชีวิตและจิตวิญญาณด้วย
  3. ต้องมีเป้าหมายที่เด่นชัดเป็นของตนเอง สามารถวิเคราะห์วิสัยทัศน์ของตนเองต่อองค์กรที่เราสังกัดอยู่ สามารถสร้างค่านิยมที่ยึดมั่นต่อหลักการอย่างแน่วแน่ไม่หวั่นไหวง่าย
ท้ายบทความ ผู้เขียนได้สรุปว่า "ผู้ที่ปรับตนเองได้ นอกจากไม่รู้สึกว่าถูกบีบคั้นจากกระแสการเปลี่ยนแปลงแล้ว ยังพบว่า จะทำให้ผู้อื่นดำเนินรอยตามกลายเป็นผู้นำทางความคิดที่มีอิทธิพลต่อผู้ร่วมงานและสังคม"